เฮ่อ..คิดถึงที่รักจัง
...
เมื่อคืน..คิดถึงมากๆนอนไม่หลับเลย
ก็ออกมายังเหนไม้ออนอยู่เลย
แต่พอจะทักคอมเจ้ากรรมก็ทรยศซะงั้น
ค้างอยู่พักนึง พอหายปั๊บ ไม้ก็หายไปด้วย
ซะงั้น เฮ่อ เหมือนสวรรค์แกล้ง
...
วันนั้น..หงุดหงิดตัวเอง
ก็ทั้งที่เราน่าจะเข้าไปปลอบไม้แท้ๆ
แต่เราดันเดินหนีปัญหาไป
เราก็ไม่รู้หรอกนะว่ามันถูกรึป่าวที่เดินหนีออกมาแบบนั้น
แต่เรารู้ตัวดีว่าถ้าอยู่ตรงนั้นต่อไปเราคงทำอะไรที่มันทำร้ายจิตใจไม้ออกไปแน่ๆ
ก็มันโกดอ่ะ มันเดือดแล้วอ่านะ
อยากจะตะโกนดังๆ อยากจะใช้พลัง
แต่ก็อ่านะ มันรร.นินาทำไงได้
ก็ยังดีที่รู้ว่าอะไรจะหยุดตัวเองได้
เลยไปหาน้ำ น้ำๆๆๆๆๆ น้ำอยู่ไหน?!
พอได้ล้างหน้า ได้สัมผัสน้ำนะ
โอ้ววว มันทำให้เราเย็นลงได้ ก็ดีขึ้นบ้างอ่ะ
โอ้ไม่น่าเชื่อ มหัสจรรย์ เหอะๆ
อาจเวอร์เหมือนโฆษณาชวนเชื่อ
แต่จิงๆนะ ขอบคุณสายน้ำที่ทำให้เย็นลง
พอเริ่มมีสติก็เลยเดินกลับไป
พอเหนหน้าไม้แล้วพูดไม่ออก
คราบน้ำตาที่เปื้อนหน้าเทอ เฮ่อ
เหนแล้วหายโกดไปเลย โกดเทอไม่ลง
ก็เหมือนเด็กน้อยร้องไห้งอแงเลย ใครจะโกดลง
อยากจะปลอบ แต่ก็ปลอบไม่เปน
อยากจะกอดเทอไว้ แต่ก็อ่านะ คนเยอะแยะ
คนเยอะอ่ะไม่เท่าไหร่
ที่หวั่นก็คือสายตาทุกคู่กำลังรวมอยู่ที่เรา
เหอะๆ มองไรกัน เลยไม่กล้ากอดเลย
เฮ่อ..รู้สึกผิดไงก็ไม่รู้
เราคงจะเล่นแรงเกินไป
แต่เราไม่ได้มีเจตนาจะให้เปนงั้นนะ
เราแกล้งเล่นๆเฉยๆอ่า
แต่มันก็สองครั้งแล้วที่เราเล่นไรไม่คิด
จนทำไม้ร้องไห้เพราะเราเนี่ย
ขอโทดจิงๆนะคร๊าบที่รัก
...
วันนี้..คิดถึงที่รักมากๆเลย
ก็ไม่เจอกันตั้งสองวัน รู้สึกเหมือนสามปีเลยแฮะ
คิดถึงไม้มากมาย
หลับตา > ก็เห็นแต่ไม้ ฝัน เพ้อ ละเมอ ไปไกล
ตื่นมา > ก็คิดถึงไม้อยากให้มาอยู่ข้างๆจัง
นอนกลิ้งไปกลิ้งมา > ก็มันคิดถึงหนิ ไม่อยากทำไรเลย
กินข้าว > ก็คิดถึงตอนที่ไม้ป้อน อั้มมม..งั่มๆ..หย่อยๆ
คิดถึงไม้อ่า ทำไงดี..
ไปเล่นออดีกว่าเผื่อจะหายคิดถึง ปรากฏว่า..
> ก็คิดถึงไม่เคยเล่นโดยไม่มีไม้หนิ คิดถึงหนักกว่าเดิมอีก
ไปเปิดเพลงฟังก็แล้วกัน
> ยิ่งกว่าเดิมอีกเจอแต่เพลงที่เราฟังด้วยกัน โอ้ว เส้า น้ำตาจะไหล
งั้นไปเปิดบลอคไม้อ่านเล่นก็ได้
> ยิ่งเส้าไปกันใหญ่ คิดถึงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ก็เลยได้รู้ว่าเมื่อคืนไม้รอเรา ที่รักป๋มขอโทดนะ ให้รอนานเลย
และได้เปนจุดเริ่มต้นของการอัพบลอคของเราในที่สุด
...
ตอนนี้..ที่รักมาแล้ว
เย้เย ในที่สุดความหวังเล็กๆก็กลายเปนจิง
หัวใจดวงน้อยๆค่อยๆพองโตขึ้นอีกครั้ง
ดีใจจัง ในที่สุดเราก็ได้คุยกัน
ถึงแม้ว่ามันจะเปนแค่ตัวหนังสือก็แถอะ
มันก็ดีกว่าเราไม่ได้คุยกันเลยนะ
ก็ทำไงได้เจ้าโทสับสุดที่รักดันป่วยกะทันหัน
เลยไม่ได้ยิ่งเสียงหวานๆของหวานใจก่อนนอนเลย
พอไม่ได้ยินก็นอนไม่หลับ ก็มันคิดถึงอ่ะ
เหออออ บ่นไรเนี่ย - -
รู้สึกว่าอาการดีขึ้นเยอะเลยนะเนี่ย
จากมะเช้าที่ดูใกล้ตาย
ตอนนี้รู้สึกมีแรงจะทำอะไรได้อีกเยอะเลย
ขอบคุนนะค๊าบที่รัก คิดถึงจัง
...
"ความคิดถึงเป็นส่วนหนึ่งของความรัก"
ถ้ามันเปนจิง เราก็คงจะรักไม้มากๆ
ความห่างไกลได้ทำให้เรารู้แล้วว่า
ความคิดถึงมันเปนไง
ต้องทรมานขนาดไหนที่ต้องเจอ
ถึงจะทรมานและเจ็บปวดแต่ก็ยินดีที่จะรับมัน
มันคงจะดีกว่าเวลาที่ไม่มีใครให้คิดถึงเลย
...
พรุ่งนี้..ต้องอดทนรออีกหนึ่งวันกว่าจะได้เจอหวานใจ
เฮ่อออ เส้า คิดถึงมากๆเลย
พูดถึงพรุ่งนี้แล้วนึกถึงเพลงเก่าๆอยู่เพลงนึง
แต่ช่างเหอะ รู้สึกว่าเราจะบ่นมามากเกินไปแล้ว
...
รัตติกาลได้มาเยือนแล้ว
ได้เวลาหยุดกายาให้หลับไหลไปกับช่วงเวลาค่ำคืนที่แสนยาวนาน
...
รักไม้มากๆนะ
ฝันดีนะค๊าบที่รักของผม
edit @ 2007/09/02 01:28:48
edit @ 2007/09/02 01:34:41
edit @ 2007/09/02 01:35:05
